Kom op, ietsje meer respect voor de Isaac Kaon graag...

Als je Sander van Scheijdel echt boos wilt krijgen, moet je de Isaac Kaon een ‘instapmodelletje’ noemen. (En kijk uit: de kale fietsenmagnaat schijnt iets van zwarte band gado-gado te hebben.) Bij Isaac doen ze niet aan instappertjes: in potentie goeie modellen met net even een te goedkope afmontage. Met die uitrusting zit het namelijk wel goed bij de Kaon (2149 euro). De star of the show is echter het frame. In deze prijsklasse zijn er - zelfs bij Van Scheijndel - niet veel betere te vinden. Een proefrit met een van de meest ondergewaardeerde racers in de showroom.

Met een Isaac val je hoe dan ook op. De fietsen zijn er in twee kleuren: zwart/wit en wit/zwart. Het trendy fluo-groen dat dit jaar alle merken domineert? Niet bij Isaac, het eigenzinnige merk dat sinds een paar jaar in Nederlandse handen is. Ook de modellen zijn herkenbaar op de weg. Geen sloping frames, maar kaarsrechte lijnen. En ‘oversized’ is bij Isaac ook écht oversized, vooral vanwege de schuine buis van heipaal-proporties.

Duur imago?

Ook al staan de Isaac-modellen vooraan in de winkel: er lopen nogal wat Westlanders aan voorbij. Misschien omdat het merk nog niet de bekendheid van andere merken heeft. Het had ongetwijfeld gescheeld als het gesponsorde team Roompot een wildcard voor de Tour had ontvangen. Nu zat prikkeldraad-trapezeartiest Johnny Hoogerland zich thuis te verbijten. Maar wat Isaac misschien nog wel meer dwars zit is het dure imago. De Kaon is het enige carbonmodel onder de drie mille. Maar, zuinige Hollanders: prijs zegt niet alles. De frames zijn zonder uitzondering uitstekend en de afmontage is beter dan gemiddeld. Mixgroepen - half Ultegra, half 105 - zijn er niet bij.

Wedstrijdfiets

De Kaon is bedoeld als fiets voor rijders die geen hekel hebben aan hardfietsen. Het gewicht is ruim 1100 gram, geen uitzonderlijke score. Wel opvallend is de hoge stijfheid. Je kan er elke ontuchtige handeling mee uitvoeren, maar de Kaon geeft geen krimp. Dat maakt ‘m tot een geweldige wedstrijdfiets: één met prima demping en een snelle besturing.

Wat? Geen Ultegra?

Op het eerste gezicht lijkt het teleurstellend dat je het moet doen met ‘slechts’ Shimano 105. Ik ben al eens eerder lovend geweest over de nieuwste 105-groep, in 11 speed. Je mag een duurdere groep kiezen omdat ie mooier is of minder weegt, maar oh oh oh wat doet deze poor man’s Ultegra z’n werk goed. Bij een frame als dit misstaat een andere groep overigens niet: ook de versie met Ultegra en Campagnolo Athena zijn uit voorraad leverbaar.

De wielen zijn van Shimano, de RS11. Er zijn lichtere setjes in de handel (deze wegen 1848 gram), maar ook hiervoor geldt: de prijs versus kwaliteit is niet te kloppen, en in combinatie met de Schwalbe Durano banden rolt het buitengewoon. De rest van afmontage. zoals zadel, zadelpen, stuur en stuurpen, is afkomstig uit eigen huis. Isaac kennende dus van bovengemiddelde kwaliteit.

Hoe het rijdt?

Ook al is ruim twee mille bepaald niet te geef, tóch heb je het idee op een veel duurdere fiets te rijden. Stabiel én snel: het voelt door en door solide en elke aanzet op de pedalen is meteen zichtbaar op het snelheidsmetertje. Dit frame en deze afwerking maken de Isaac Kaon tot een model dat meer fans in het Westlandse peloton verdient. Kwaliteitsbewuste wielrenners kunnen instappen pardon opstappen aan het Dingemans van de Kasteeleplein.

Kom op, ietsje meer respect voor de Isaac Kaon graag...