Ronald Solleveld kiest voor Argos-Solar NRG-Van Scheijndel

Een Solleveld die hard fietst, die waren we in het Westland wel gewend. Alleen moesten we daarvoor nogal wat plakboeken terug, in de tijd dat ene Gerrit huis hield in het peloton. Maar nu is er Sol junior: zoon Ronald, die op z’n 28ste eindelijk iets gaat doen met het talent dat er van jongs af aan in werd gepaplepeld. Ronald kón al aardig mountainbiken in zijn jonge jaren. Sinds een paar jaar is hij serieus bezig op de weg. Pinarello Dogma F10 onder de kont, tenue van Argos-Solar NRG-Van Scheijndel om het lijf: dat belooft wat van de zomer!

Het officiële moment is daar, na maanden van bikkelharde onderhandelingen in het diepste geheim: een trotse Ronald wordt geflankeerd door Sander en ploegleider Roy van den Heuvel (rechts).

Waarom horen we pas op je 28ste van jou?

‘Ik heb altijd gemountainbiked. Redelijk fanatiek zelfs, af en toe wedstrijdjes. Maar toen ik m’n eigen bedrijf in licht en geluid begon is daar de klad in gekomen. Dan probeer je tussendoor wel te fietsen, maar uiteindelijk is het stil komen te vallen. Totdat ik een jaar of vier terug mee ben geweest met Team Westland. Dat beviel me goed, dat fietsen in Frankrijk. En ik kwam er in contact met Tuin & Terras, waar ik nu regelmatig een rondje mee rij.’

En waarom de aansluiting bij een ploeg?

‘Ik wil ook het wedstrijdgebeuren gaan oppakken. Kijken of ik verder kan komen. Officieel ben ik geen lid van Tuin & Terras. Ik heb het weleens gevraagd maar begreep dat de ploeg vol zat. Onverwachts kreeg ik het aanbod van Van Scheijndel Wielersport, toen ik er een keer was voor een Retül fietsmeting. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Jongens als Yorick van Velthoven, Pascal Recoert, Roy van den Heuvel en John Zwinkels ken ik al.’

Dagje fietsen in Limburg: 31,1 gemiddeld over 234 kilometer...

Je bent laat begonnen. Maar als echte Solleveld ben je toch als baby van zes maanden wel op een driewieler gezet?

‘Nooit. Mijn vader heeft altijd gezegd: je moet doen wat je zelf leuk vindt. Ook in mijn jongere jaren heeft hij altijd geroepen dat ik m’n eigen ding moest doen. Natuurlijk vindt hij het nu wel superleuk dat ik lekker bezig ben.’

Geen spijt dat je nu pas merkt dat je heel aardig kunt doorfietsen?

‘Ik ben relatief laat begonnen, ja. Maar ik ben er ook nooit echt mee bezig geweest om verder te komen in het wielrennen. En ach, als ik zie wat je ervoor moet doen om in het profpeloton mee te komen; daar gaat een hoop tijd in zitten. Nu vind ik het toch wel leuk. Als ik het een beetje kan indelen met mijn werk, ga ik fietsen. Ik heb er ook zin in om mee te gaan draaien met de ploeg.’

Vader Gerrit (bouwjaar 1961) groeide uit tot een bekende prof, nadat hij in 1982 al wereldkampioen ploegentijdrit bij de amateurs was geworden. In acht profjaren won hij twee etappes in de Ronde van Frankrijk (1985 en 1990) en, na een lange solo, Gent-Wevelgem (1989). In 1986 won hij de rode trui in de Tour, voor de winnaar van het toenmalige tussensprintklassement. Die trui werd vanwege z’n Lierse afkomst omgedoopt tot tomatenrode trui, nog altijd het meest geslaagde voorbeeld ooit van Westlandmarketing.

Wat weet je van het verleden van je vader?

‘Pa heeft er natuurlijk wel over verteld. Maar een megaprater is hij niet. Heel af en toe heeft hij het er nog weleens over. Het is natuurlijk ook iets om trots op te zijn. Hij heeft zat mooie dingen gewonnen.'

Is Gerrit ook je coach?

‘Af en toe krijg ik wel wat tips van mijn vader. Maar ik rij vooral op gevoel. Veel samen rijden doen we niet meer. Meestal is het: ga jij maar je eigen rondje doen, dan kun je lekker doortrappen op je eigen snelheid.’

Dat doortrappen lukt Ronald aardig. Wat heet: tijdens de Amstel Gold Race van afgelopen zaterdag reed hij de volle 234 kilometer. Gemiddelde, schrik niet: 31,1 kilometer. Die reed hij trouwens op een geweldige fiets: de Pinarello Dogma F10 Disk, voorzien van Shimano Dura Ace Di2 en powermeter en gestoffeerd met Mavic Cosmic Pro Carbon wielen. Nog nét iets beter van de Isaac Vitron die hij begin april won tijdens de verloting bij het 15-jarig bestaan van Van Scheijndel Wielersport. Overigens: toeval, gelóóf ons nou eens een keer!

Die Pinarello Dogma F10 is trouwens niet echt een beginnersfiets.

‘Ik had eerlijk gezegd nooit verwacht dat ik deze zou kopen. Maar ja, toen ik daar rondliep in die winkel was ik gelijk verkocht. Vier maanden geleden heb ik ‘m gekocht. En hij bevalt goed. Ik vond het altijd een mooi merk om te zien. Mijn vader rijdt er ook op.’

We kunnen niet anders dan toegeven: wát een machtig fietsje is die Pinarello Dogma F10!

Wat kunnen we van de zomer in de wedstrijden verwachten?

‘Iedereen zegt wel: dat kun je makkelijk zoals jij rijdt, maar ik moet het eerst maar eens zien. Ik moet het sowieso nog gaan ervaren om het rijden in een peloton onder de knie te krijgen. Maar ik verwacht dat mij dat wel ligt. En dan hoop ik dat ik in de sprintjes af en toe een rol kan spelen. De Lier wordt natuurlijk mijn thuiswedstrijd. Ik begreep dat de ploeg daar hoge verwachtingen van mij heeft.’

En meetrainen met Tuin & Terras, dat is over?

‘Ha ha, dat moet ik nog even afwachten. Ze weten nog van niks. En wie weet krijgen ze nog spijt ook dat ze ‘nee’ hebben gezegd!’

Ronald in werkkleding, in te huren voor al uw feesten en partijen!

En dan gaan we er nu even uit voor de reclame: met SOL Events is Ronald ook in te huren voor feesten, verjaardagen, bruiloften en evenementen. Professioneel licht, geluid en beeld, de hele mikmak. Zelf fungeert hij regelmatig als dj. En nee, Ronald draait niet de hele avond Bicycle Race van Queen heeft hij beloofd. Boeken kan hier.