Hoe sterk is de eenzame fietser?

Wielrennen in coronatijden: het mag, maar doen we het ook? En houden we een beetje rekening met de richtlijnen van ome Marc? Want als we heel eerlijk zijn, behoort de gemiddelde Westlander niet tot het meest gezagsgetrouwe deel van Nederland. Maar als we een rondje langs de velden maken, blijkt zelfs die Westlandse wielrenner de regels heel aardig in acht te nemen.

‘Hoe sterk is de eenzame fietser die krom gebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant’

Die regels uit het nummer Jimmy van Boudewijn de Groot waren de afgelopen weken aardig van toepassing op het Westlandse wielerpeloton. Uitgerekend in een periode dat windkracht 4 het minimum was, moesten we het vuile werk alleen opknappen. Maar het moet gezegd: we móchten fietsen en we bléven fietsen, zonder al te veel te klagen. Iedereen lijkt zich te hebben neergelegd bij het onvermijdelijke lot dat het even niet anders is. Al doet het hier en daar pijn. En soms heel veel pijn.

Een foto uit de oude doos van Wouter, toen we nog nóóit van social distancen hadden gehoord...

‘Ik rij wat minder gemotiveerd rond’

‘De gezelligheid is er wel een beetje van af’, zegt Wouter Steenks. ‘Normaal ging je aan het eind nog naar café ‘t Hof voor een pilsje. Nog effe gezellig, met elkaar bijkletsen. Dat is er wel een beetje af nu. Ik rij eigenlijk wat minder gemotiveerd rond, omdat er toch niks meer doorgaat. Je hebt geen doel meer om voor te trainen. Maar we zijn lekker bezig. Goed voor de fitheid. Lekker de kilometers in de benen houden.’

Normaal had Wouter vandaag aan de start gestaan van de Ronde van Vlaanderen. Ook de Westlandse criteriums, de Dolomieten Marathon en de Klimclassic stonden op het schema. Hij rijdt nu hooguit met z’n tweeën. Netjes volgens de richtlijnen van anderhalve meter afstand houden. ‘En als je dat niet doet word je er wel op geattendeerd. Maar als je op een heel smal fietspad rijdt en je komt iemand tegen, dan ga je niet door het gras. Pas schold een vrouw ons helemaal verrot: hé, anderhalve meter! Ja, als het niet anders kan, dan kan het niet anders. Maar ik zit nu veel op de mtb. Dan zoeken we juist de bermen op, waar je geen fietsers tegenkomt. Dan ben je niemand tot last. Maar wat mij wel opvalt is dat je veel oude mensen ziet fietsen. Die kunnen niet naar de kaartvereniging, die zitten in huis en denken ik ga wel met moeder de vrouw een rondje frisse neus halen. Daar is niks mis mee, maar volgens mij is het wel de kwetsbare groep die niet binnen blijft.’

 

Het is ook voor Marcel (rechts) aanpassen, maar: hij kan nog lachen!

‘Je moet er toch wat van maken’

Marcel Slaman is vossenjachtcoördinator bij FTCW, de club die van april tot half juni altijd toertochten organiseert. ‘Maar onze vereniging heeft alle toertochten afgezegd. We hebben een e-mail aan de leden gestuurd: als je gaat fietsen, doe het alleen. Ik ben afgelopen zondag ook een rondje geweest. Iedereen fietst alleen.’

Ook voor Marcel is wielrennen normaal gesproken een teamsport. ‘Eigenlijk fietsen we altijd samen. Natuurlijk heb ik er nog lol in. Je kan wel thuis gaan zitten, maar je moet er toch wat van maken.’

Hij houdt er rekening mee dat hij niet de drukte opzoekt. ‘Afgelopen woensdag ging ik om zes uur weg, dan zit iedereen te eten. Afgelopen zondag was ik vroeg wakker. Ben ik om tien over zeven weggegaan. Toen ik weer thuis was zag ik anderen pas weggaan.’

Even geen bollenvelden of rondje eilanden voor Carla.

‘Normaal had ik al een rondje eilanden gedaan’

‘Ik fiets gewoon door’, zegt Carla Gardien. ‘Tenminste: ik probeer gewoon door te fietsen. Maar nu maak ik de ritjes wel wat korter. Ze zeggen ook niet voor niets: doe rustig aan of blijf thuis. Daarvoor doe ik het. Je wilt toch de zorg een beetje ontlasten.’ Van het vaste (mannen)groepje waar Carla mee fietst, is de ‘groep’ uitgedund tot twee. ‘We rijden nog regelmatig, maar we letten er wel op dat we afstand houden. Maar als je achter elkaar of naast elkaar rijdt, heb je al gauw dat er minder dan een meter afstand tussen zit.’

Carla ziet geen zomer vol wielerhoogtepunten in het water vallen. ‘Het is jammer dat alles is afgelast. Maar ik fiets om te fietsen. Omdat ik het leuk vind. Ik ben niet iemand die allemaal speciale ritten had gepland. Toevallig hadden we wel een rondje Veluwe gepland staan. Een rondje bollenvelden, dat doe ik graag. Normaal had ik ook al eens een rondje eilanden gedaan. De Westlandse Ride zou ik gaan doen. Gaat allemaal niet door. Maar ik heb er nog gewoon schik in. Als je je ritten maar aanpast.’

Daarom houdt ze ook rekening met de route. ‘Ik ben sowieso iemand die vroeg op weg gaat. En of je dan heen of terug door de duinen gaat, dat maakt dan niet zoveel meer uit. Wat me wel opvalt is dat je heel veel wandelaars ziet, fietsers niet eens zozeer. Je hebt weleens mensen die al gauw lelijk doen als je ze passeert. Dat is nu ook, dan willen ze dat je meer afstand houdt.’

Karel (linksonder geknield) op een foto die nu zwaar illegaal zou zijn.

‘Ik ga er maar van uit dat die andere jongens geen corona hebben’

Ook Karel Smith staat niet droog op Strava. ‘Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet veel minder ben gaan fietsen. Ik ben ondernemer en ik heb nog het geluk dat ik niet zo heel veel last heb van de crisis. Bij andere ondernemers staat het bijna stil. Fietsen is voor mij dan toch een uitlaatklep. Ik rijd niet meer in grote groepen, hooguit in een groepje van een man of drie. En dan ga ik er maar van uit dat die andere jongens geen corona hebben. Als je corona zou hebben lijkt mij dat je dan niet zo hard kunt fietsen!’

Het wordt qua tochten wel een rustige zomer, heeft hij al uitgerekend. ‘Ik zou met Team Westland meegaan. De Amstel Gold Race. Voor de Westland Ride had ik twee teams ingeschreven. Eind van het jaar zou ik nog met twee vrienden gaan fietsen in Spanje. Ik hoop maar dat het nog doorgaat.’

De routes heeft Karel niet aangepast. ‘Af en toe heb je in de duinen mensen die op het fietspad lopen. Die kunnen weleens een rare beweging maken. Maar als je op de fiets zit hou je toch altijd je blik scherp op de weg. We gaan ook geen anderhalve meter uit elkaar fietsen. Als het een beetje waait, ga je toch in het wiel zitten. En dan zit je dichter dan die anderhalve meter bij elkaar. Ach, ik heb vier afspraken per dag bij klanten. Je houdt altijd een beetje afstand, je schudt geen handen, maar je komt toch bij mensen over de vloer en je raakt deurklinken aan. Ik moet toch ook mijn tokootjes draaiend houden.’

 

'Da's dan 12 x 400 euro boete, meteen even afrekenen graag.' Hier Michel (achterste rij, derde van links) met een deel van de Tuin & Terras-ploeg. 

‘We zijn soms asociaal, maar we houden nu rekening met elkaar’

‘Ik mis het biertje na afloop wel. Lekker Corona'tje met limoen!', zegt Michel van Zanten met een knipoog na weer een solorit. ‘Ik fiets wel, maar alleen. Ik zit in de Tuin & Terras-ploeg en we hebben onderling al gezegd: niet meer dan twee man. Of die ander coronavrij is? Dat weet je niet. Maar dat weet je ook niet als je in de Albert Heijn staat.’

Ook hij zou vandaag starten in de Ronde van Vlaanderen. ‘We zouden ook de Amstel Gold Race doen met een hele groep. De zomeravondcompetitie van WWV is geschrapt. De helft van de Westlandse criteriums. Met een groep zouden we de Dolomieten Marathon doen. Dat waren wel de doelen. In de winter was je daar al mee bezig met spinnen. Maar je blijft fietsen. Je moet wel fit blijven. En daar is het ook gewoon te leuk voor.’

Michel doet z’n best om te social distancen op twee wielen. ‘Je fietst wel anders. Zeker met inhalen, als je ziet dat er nog een tegenligger aan komt. Dan hou je echt wel in. Als je inhaalt ga je er met een grote boog omheen. Ik zie onderweg ook andere fietsers daar rekening mee houden. Dat valt me dan wel op. Er wordt weleens gezegd dat wielrenners een heel asociaal volk is, en dat zijn we soms, maar ik zie wel dat iedereen nu rekening met elkaar houdt.’