Het roer pardon het stuur om: fietsen op je 50ste

Vijftig worden. Voor veel mensen een reden om nog één keer heel iets anders te gaan doen. Bijvoorbeeld te gaan wielrennen. En dan niet op een goedkoop instappertje of een tweedehandsje van Marktplaats, maar meteen op the real thing. Marie-Anne van Rijn kocht vorig jaar bij Van Scheijndel Wielersport een Specialized Amira, zeg maar: de vrouweneditie van de Tarmac. En ondertussen rijdt ze óók nog op een Specialized Crux, al wordt die crosser ’s zomers geclaimd door dochter Philippine.

Ze fietst vooral ‘om haar hoofd leeg te maken’, zegt Marie-Anne zelf. ‘Fietsen had ik nooit gedaan. Ja, recreatief op een gewone fiets. Ik heb wel veel andere sporten gedaan, van hockey tot rugby. In 2016 heb ik de Zuiderzeeklassieker voor de Maag Lever Darm Stichting gefietst; 60 kilometer op een oude fiets met schakelaars op de schuine buis. Toen dacht ik: dát ga ik de volgende keer anders doen.’

Specialized Amira SL4 Comp Torch

Dat ‘anders’ werd de Specialized Amira SL4 Comp Torch van Van Scheijndel Wielersport, in opvallend momo orange. Een meer dan aardig beginnersfietsje – carbon, Shimano Ultegra - voor iemand die eigenlijk een tweedehandsje zocht. ‘De Amira is gewoon een waanzinnig mooi fietsje. En volgens een kennis was Specialized een goed merk. Toen ik bij Van Scheijndel ging kijken stond-ie er alleen in het zwart. Beetje saai, vond ik. Sander heeft toen nog heel veel moeite moeten doen om ‘m uiteindelijk in België in oranje in mijn maat te vinden.’

De ervaring bij Van Scheijndel beviel prima. Marie-Anne: ‘Ik ben hartstikke goed geholpen. En is er wat, dan kun je altijd even terug om iets bij te laten stellen. Ik vraag ook gewoon dingen: hoe zit dit, hoe werkt dat? Pas moest ik een paar pedalen verwisselen. Nou, dan laten ze zien hoe je die pedalen makkelijk losschroeft en weer bevestigt en met welk gereedschap. Ik leer nog steeds van alles.’

Specialized Crux cyclocrossfiets

Eind vorig jaar kwam er nóg een fiets bij: een Specialized Crux. ‘Ook in de winter wil ik naar buiten, maar ik vertrouwde het niet zo op die dunne bandjes. Ik heb wel een Tacx staan, maar binnen fietsen vind ik niks. Van m’n schoonzus die in Doorn woont mocht ik een mtb lenen. De mtb-trails met bochtjes en heuveltjes bleken niet mijn ding. En over stukken asfalt is zo’n fiets zwaar en log. Een cyclocrossfiets houdt het midden tussen een racefiets en een mtb. Met die Crux is het wel leuk om over onverharde paden door het bos te crossen. Maar hij is eigenlijk voor mijn dochter Philippine. Zij loopt nu nog stage in het buitenland en wil in de zomer mee kunnen fietsen. Er komen dan ook dunnere banden op.’

Kilometers vreten

Ondertussen ging het met de fietsverslaving aardig bergopwaarts. In de zomer komt de kilometerteller wekelijks weleens aan de 150, 200 kilometer. (‘In de winter wil ik tweemaal per week maar daar komt het niet altijd van.’) Tijdens Euro Cycling 2017 reed Marie-Anne mee met een clinic van de ploeg van Marianne Vos. En op Strava noteerde ze het afgelopen jaar een totaal van 5000 kilometer.

Marie-Anne: ‘Ik fiets nu nog veel alleen, maar ik wil uiteindelijk wel bij een damesclubje. Het fietst toch anders, in je eentje of in een groep. Alleen vind ik het nu nog heerlijk om mijn hoofd helemaal leeg te maken. Straks ga ik in ieder geval samen met m’n dochter.’

Favoriete routes

Die kilometers worden overal gemaakt, maar favoriete routes zijn er ook. ‘Ik rijd vaak van Wateringen naar Kijkduin, Hoek van Holland en Vlaardingen en via Schipluiden weer terug. Voor de afwisseling ga ik naar Rotterdam langs de Rotte, Benthuizen en Zoetermeer maar ook naar Boskoop en Waddinxveen en zelfs naar Aalsmeer. Ik zoek voor de maandelijkse Gran Fondo op Strava (een rit van minimaal 100 kilometer) een leuke grote route naar plaatsen waar ik nog niet ben geweest.’

De ‘Flandrienne’

Als het moet in weer en wind. ‘Ha ha, ik kreeg van een Belg die ik tijdens de rit met Marianne Vos heb ontmoet de bijnaam ‘de Flandrienne’, omdat het weer mij niet uitmaakt. Veel wind vind ik gevaarlijk. Maar om een beetje regen of mist geef ik niet. Dan maar vies terug. In de zomer wil ik maximaal bruin worden. Ik weet dat het niet hoort, maar ik draag dan een shirt zonder mouwen en een kortere fietsbroek. Ik wil niet dat je een witte streep ziet op mijn bovenbeen als ik mijn rokje of jurk draag!’