Een stukkie fietsen met Dennis Ruijgt: in 10 dagen door Congo

Hij is net weer even op Westlands grondgebied, als logé bij zijn broer Bas in Wateringen. Maar heel lang blijft fietsavonturier Dennis Ruijgt er niet. Als het goed is – ‘maar ik moet eerst het ticket nog in handen hebben’ - stapt hij volgende week in Brussel op het vliegtuig. Bestemming Congo, voor de Tour du Congo die op 21 juli begint. Zo is er nog wel meer onzeker. Met drie Keniaanse ploegmaten van het Amani Global Cycling Team moet hij nog kennismaken, de tegenstand ter plekke is nog een verrassing en de website van de Tour du Congo is 11 dagen voor de start nog niet in de lucht.

Dennis eerder dit voorjaar tijdens een trainingskamp in de Algarve.

‘Koud man! Ik zit hier binnen in Wateringen met een lange broek en een trui van m’n broer aan!’ Het is inderdaad even wennen voor Dennis, die meestal mediterrane temperaturen gewend is. Korte samenvatting van het voorafgaande: eind 2017 laat hij baan en huis achter zich om een jaar lang als een prof te gaan trainen in Spanje. Zijn doel is deelname aan een elitekoers in Afrika. Dat lukt. In de zomer kan hij mee met het Amani Global Cycling Team naar de ronde van Senegal. Hij houdt zich knap staande in het peloton, bij gemiddelde snelheden van boven de 40 kilometer en temperaturen van 35 tot 40 graden. Een paar weken later moet hij afstappen in de Ronde van Kameroen. Rugproblemen.

Dennis in Andorra.

‘Ik had in Senegal al last van mijn rug. Maar ik wilde zó graag koersen, dat ik maar doorging. Achteraf heb ik te weinig rust genomen na Senegal. Half juli ben ik van het ene op het andere moment gestopt. In oktober, november heb ik pas weer m’n eerste ritjes gemaakt. De gedachte was inderdaad om het een jaartje te doen. Maar achteraf heb ik het idee dat ik er door die blessure niet alles heb uitgehaald. Daarom ga ik nog een jaartje door.’ 

Marmotte

Inmiddels is Dennis 36. Een jaar ouder, wijzer en meer getraind. Afgelopen zondag leverde hij daar het bewijs voor. De Marmotte ging in iets meer dan 6,5 uur. Een topprestatie waarmee hij 156ste werd, op een uurtje van de winnaar. ‘Het ging goed. Er is zelfs nog ruimte voor verbetering. Ik heb in ieder geval weer veel geleerd. Er wordt daar heel hard gekoerst. Een echte klimmer ben ik niet, daar ben ik 10 kilo te zwaar voor. Maar als ik 6,5 uur goed kan rijden in de bergen, moet elke dag 4 uur in Congo ook wel lukken.’

Hij leeft van z’n eigen spaargeld (‘dat ben ik er nu doorheen aan het jagen’) en allerhande klusjes. Zo was hij begin dit jaar fietsgids bij AndalusieFietsreizen.nl, iets wat hij in het najaar tijdelijk weer oppakt. ‘Ik fiets dan voor kost en inwoning. Aan m’n pensioenopbouw moet ik nog maar even niet denken’, zegt hij met een brede glimlach.

Time-out in Portugal.

Tarmac met 43.000 kilometer

In de tussentijd doorkruiste hij Spanje, Italië, Frankrijk, Kroatië en België. Z’n Specialized Tarmac heeft er inmiddels iets van 43.000 kilometer op zitten. ‘Die is zeven jaar oud. Een fiets met de kabels nog aan de buitenkant, maar wel een topfietsie. Tuurlijk kijk ik weleens naar iets anders. Maar ik moet kiezen: een nieuwe racefiets of nog een half jaar als profrenner leven. In Congo moet je trouwens niet zijn met een nieuwe fiets.’

Dennis ergens ter hoogte van Sitges (Spanje).

Chaos in Congo

Volgende week woensdag of donderdag vertrekt hij daar naartoe. De Tour du Congo is een negendaagse ronde door het land. Tenminste, dat is het plan. Dennis: ‘Ik verwacht net als bij elke andere Afrikaanse ronde chaos. Vorig jaar zijn van de 10 etappes er 7 gereden. Er zijn twee binnenlandse vluchten bij, weet ik. In 2018 was er ook zo’n vlucht maar konden niet alle wielrenners mee, dus ging de volgende dag de etappe niet door. Een andere keer kwam iedereen bij het geboekte hotel aan, maar dat bleek vooraf niet betaald te zijn. Daar sta je dan, zonder bed. Toen staakten de coureurs weer de volgende dag en ging de etappe ook niet door!’

Dennis tijdens de ronde van Senegal in 2018.

Slapen in een bordeel

Drie jaar terug maakte Niels van der Pijl het nog gekker mee. Bij gebrek aan slaapgelegenheid boekte de toenmalige Nederlandse winnaar van de ronde op goed geluk een hotelletje in de stad Kinshasa. ’s Nachts wordt er op de deur geklopt en staat er een schaars geklede jongedame voor zijn neus, met de vraag of alles naar wens is. ‘Heel even dacht ik dat ik in het meest gastvrije hotel van Congo aangekomen was. Maar dit bleek een bordeel te zijn.’ En ach, dat de chauffeur van Van der Pijl en zijn ploeggenoten tijdens een verplaatsing van 300 kilometer onderweg coke snoof, dat kon er ook nog wel bij.

En toch, zegt Dennis: ‘lk heb er zin in. Het wordt weer een prachtig avontuur. En dat is ook de reden dat ik het weer doe. Je voelt je hier echt profwielrenner. Er staan straks weer duizenden mensen langs de weg. Ik ben in Congo 50% coureur en 50% avonturier. En dat moet je ook zijn.' 

Drie Kenianen

Zwaar wordt het zeker. De eerste etappe van 150 kilometer in de bloedhitte telt al 2000 hoogtemeters. ‘Ik weet alleen dat het er benauwd is. Verder heb ik nog niks gegoogeld. Ik weet ook niet welke ploegen er meedoen. Het zijn vaak nationale ploegen uit landen als Gambia en Ivoorkust. Wij hebben drie Kenianen in de ploeg. Die ga ik pas zien op het vliegveld daar. We gaan er gelukkig een paar dagen eerder heen, dan kan ik een beetje wennen.’ Het peloton heeft geen last van de onlusten in het noordoosten van het land. De route gaat door veilige delen.

De huldiging van winnaar Niels van der Pijl in 2016.

BijzondereFietsreizen.nl

Heel misschien komt er in december nog een vervolg, met de Ronde van Madagascar. En voor daarna ligt het plan al klaar. Terug naar een burgermansbestaan - hij was ambtenaar bij gemeente Westland - is geen optie meer voor de meest bereisde renner van de Argos-Solar NRG-Van Scheijndel ploeg. Dennis begint met BijzondereFietsreizen.nl. Hij gaat persoonlijke fietsreizen organiseren door alle gebieden die hij al zo goed kent: Spanje, Italië, Frankrijk en Kroatië, maar ook Kameroen en Rwanda. ‘Als je al 10 keer op Mallorca bent geweest en nu eens ergens anders naartoe wilt, dan weet ik waar je moet zijn. Ik heb onderhand zoveel contacten dat ik overal terecht kan.’ Help Dennis de komende winter door. Boeken die reizen!