Een dagje fietsen met Ben

Het is dinsdagmorgen 2 oktober als Ben Vermeer, hoofdrolspeler in een bizar Westlands fietsavontuur, zich weer een beetje mens voelt. ‘Zondag en maandag was ik helemaal van de leg. Net of ik een jetlag had.’ Die ‘jetlag’ had alles te maken met zijn geslaagde coup op de Maeslantkering, drie dagen eerder. Het was het resultaat van een zeer serieuze voorbereiding, waarbij hij al 870 keer naar boven was gegaan in meerdere etappes. Bijna alles had hij perfect geregeld. Want: ‘Mijn grootste nachtmerrie was dat er nóg iemand zou starten en het een wedstrijdje zou worden.’

Het voelde zaterdagavond als een feest waar de gastheer als eerste vertrok, kijkt pot- en perkplantenteler Ben (51 jaar) uit 's-Gravenzande terug. Hij stopte om 23.15 uur en ging om twaalf uur naar huis, middenin het carnaval op de kering. ‘Ik had geen trek meer in dat feestje. Kwart over twaalf was ik thuis. Ik ben in bad gaan zitten en in slaap gevallen. Jenny heeft me eruit gehesen en ik ben in bed gaan liggen. Maar je wordt toch vroeg wakker. Mijn telefoon had ik een dag lang niet aangeraakt. Toen ik die de volgende dag aanzette, stroomden de reacties binnen: appies, filmpjes die werden doorgestuurd. Helemaal super!’

Een klein deel van de catering voor zaterdag...

Haringparty

Terug naar vrijdagavond 23.00 uur. Er gaat een app het Westland rond: Ben kondigt zijn recordpoging aan. Het idee werd geboren tijdens een haringparty in juni. Ben: ‘Paul Sosef had er in één keer 402 van gemaakt. Op die haringparty werd er gemopperd dat de lol er nu wel af was. “Had-ie er nou maar 250 van gemaakt, nou doet niemand meer een poging.” Maar hij had er veertien uur over gedaan en er zitten er 24 in een dag. Ik voorspelde toen al dat het record verbroken zou worden. Desnoods doe ik het zelf, zei ik nog. Het idee bleef maar in mijn kop zitten.’

's Morgens vroeg is het nog rustig in het basiskamp van Squadra Tutto Gas.

Op vakantie

Totdat Wouter Steenks en Ricardo Kraak er op 22 juli 560 keer van maakten. Ben: ‘We waren op vakantie, Jenny las het bericht voor. Zo, da’s klaar reageerde ik. Die 400 keer wilde ik wel aanvallen, maar 560 niet. Ik was zelfs een beetje opgelucht!’

Eenmaal thuis liet het plannetje hem niet los. ‘Ik ben naar die Maeslantkering gereden om te kijken hoe lang ik over 30 klimmetjes deed. Vijftig minuten. Die week ben ik nog een keer gegaan, 60 keer in 1.45 uur. Dat kwartiertje zou om de twee uur mijn pauze worden. Daarna ben ik nog een paar keer gaan trainen: 120 keer, 240 keer. Toen ben ik het ‘s nachts gaan proberen. Ik had lampen geleend die ik boven in de bocht en beneden had neergezet. Om 12 uur ‘s nachts ben ik gaan fietsen, kijken of ik het schema vast kon houden.’

Driekwart van de 560

De duisternis in het niemandsland langs de Waterweg is een probleem. Ben moet inhouden tijdens het dalen. ‘Hoe lichter het 's morgens werd, hoe makkelijker het ging. Om kwart over twee ‘s middags had ik er 420 op staan. Ik zat op driekwart van de 560. Dat was voor mij de bevestiging dat ik het record kon aanvallen. Ik was die kering dus in totaal al 870 keer opgereden.’

Handtellertje van stewardessen

Er waren nog drie weken te gaan tot de sluitingsdatum van de challenge. De eerste mogelijkheid, zaterdag 15 september, was de proefsluiting van de Maeslantkering en zou het te druk worden. Op 22 september was het slecht weer. Zaterdag 29 september was daarom de laatste mogelijkheid. ‘Mijn grootste nachtmerrie was dat er nóg iemand zou starten en het een wedstrijdje zou worden. Daarom wist niemand ervan. Alleen familie en wat fietsvrienden, en uiteindelijk Van Scheijndel Wielersport waar ik een fietscomputer ging kopen. Ik fiets nooit met een tellertje. Voor mijn trainingsritten had ik een handtellertje gekocht dat stewardessen gebruiken om het aantal mensen in een vliegtuig te tellen. Bij iedere ronde gaf ik een klap op dat ding. Maar voor de challenge moest ik een officieel metertje hebben.'

'Ik vraag in de winkel aan Pascal: hoe lang houdt zo’n Wahoo Element Bolt het vol, want ik wil 24 uur achter elkaar gaan fietsen. Mijn schoonmoeder komt oorspronkelijk uit Drenthe en er is nog nooit iemand hiervandaan op de fiets daarnaartoe geweest, lieg ik. Kun je daar dan niet blijven slapen, vraagt hij nog. Nee, ik ga meteen terug. Er stonden geen andere klanten in de winkel. Dus heb ik het toch maar verteld, maar ze moesten het stil houden. Met een powerbank bleek het trouwens te lukken, 24 uur registreren.’

Het complete peloton - de Bende van Ben en de Squadra's - in de ochtendschemering.

Squadra Tutto Gas

In de week voor de recordpoging kreeg Ben te horen dat er tóch concurrentie op komst was. Vrijdagnacht 12 uur stonden ook Daan van Baalen, Theo Kester en Marien Vreugdenhil van vriendenteam Squadra Tutto Gas klaar. En waar de prestaties van Ben van ronde tot ronde te volgen waren op zijn digitale scorebord, hielden de Squadra’s hun scores aanvankelijk stil. ‘Ik had dat bord laten neerzetten omdat ik het wel makkelijk vond. Maar elke pauze hadden we er in ons kamp discussie over: zij zien wel jouw ronden, jij niet die van hen. Wat nou als je om 12 uur stopt en zij hebben net een rondje meer? Maar het werkte ook twee kanten op: het zou voor hen ook weleens niet motiverend kunnen zijn als ik maar bleef doorgaan. En uiteindelijk reed ik voor het goeie doel, voor Team Westland. We besloten dat bord te laten staan.’

Nog één ronde verwijderd van het vorige record. Als Ben had gewild was hij voor het eten thuis geweest...

Fantastisch egale rit

Na elke 60 ronden hield Ben een korte pauze. Op Strava is te zien dat hij er een fantastisch egale rit van maakte, met hulp van veel meerijders. ‘Die jongens hebben me geweldig geholpen.’ Op één moment kon hij zijn drie concurrenten vergeefse hoop geven. ‘Ik had ‘s morgens rond 8 uur een massage geregeld. Maar de masseur kon er niet op tijd zijn. Ik hield toch mijn pauze op de normale tijd en ik zou wel afstappen als hij er was. Ondertussen kreeg ik wat irritatie aan mijn knie. Die anderen zagen mij aan mijn knie wrijven en toen die masseur kwam ben ik tien minuten na mijn pauze gestopt. Zij dachten meteen dat ik te hard was gegaan en nu last had van mijn knie!’

Pinarello Dogma

Hij kan na de massage dóór op zijn Pinarello Dogma. ‘Een heel stijve fiets. Je durft hard te dalen en je kan ook met vertrouwen de bochten in. Ook mentaal helpt het als je weet dat het niet aan je spullen ligt.’ Ook niet aan de ravitaillering onderweg: ‘Spekpannenkoeken met gember en stroop, broodjes kroket, veel bouillon om het zoutgehalte weer op peil te brengen, eierkoeken met hagelslag, broodjes ham met Maggi, broodjes oude kaas maar ook gelletjes en repen. Cashewnoten en Pringles waren een welkome afwisseling op al die zoetigheid. Mijn zwager die marathons loopt ziet mij ‘s middags een paar spekpannenkoeken wegwerken. Dat je maag dat volhoudt, zegt hij nog. Maar het ging goed.’ Om kwart over elf ‘s avonds heeft hij de 700 gepasseerd. Een afstand van 535,9 kilometer (hemelsbreed van hier naar Dijon in Frankrijk), bereikt in 19 uur en 48 effectieve fietsminuten. Aantal hoogtemeters: 10.382.

Donatie Team Westland

Per ronde had Ben een donatie voor Team Westland gevraagd. De exacte eindstand is nog niet bekend. ‘Met wat er nu is overgemaakt en wat er zaterdag in de donatiebox is gestopt, hoop ik op een tientje per ronde. Maar er komt nog steeds geld binnen.’

Wil je Ben postuum nog een hart onder de riem steken? Dan kun je een donatie overmaken naar NL63RABO3289172503 ten name van B.E. Vermeer. Vermeld even recordpoging Team Westland en het geld komt op de plek waar het hoort: bij het onderzoek naar de bestrijding van kanker!