De Westlandse jaren van Steven Kruijswijk

In 2005 krijgt de juniorenploeg van WWV versterking van een fragiel mannetje uit Brabant. ‘Een rustige gozer’, vond Henk Bom. ‘En buitengewoon fanatiek’, merkte Paul Helderman al snel. In het shirt van WWV bewijst de 18-jarige renner uit Nuenen zijn talent met een paar overwinningen. 'Maar erbovenuit steken deed hij toen nog niet’, weet mécanicien Rik Middendorp nog. Als Henk en Paul veertien jaar later er keurige banen op na houden (leraar geschiedenis en online marketeer), heeft hun ploeggenoot van toen nog altijd een dagtaak aan het fietsen. En maakt diezelfde Steven Kruijswijk zelfs kans om de Tour de France te winnen.

‘Maar dat zou ik toen niet gauw hebben voorspeld, dat Steven nog eens de Tour zou gaan rijden. Wat een contrast hè’, zegt Henk Bom, sinds twee weken vader van zoon Henk junior. (‘Ja, hij heeft al een Tour de France rompertje!’) De 32-jarige inwoner van ‘s-Gravenzande kan zich de komst van Steven Kruijswijk nog goed herinneren. ‘Hij kwam in 2005 uit Brabant met ploegleider-trainer Ruud Verhagen, samen met Pim de Beer. Hij kon bij WWV een groot programma rijden. Als junior vond je dat natuurlijk prachtig. Steven was een rustige gozer. Vriendelijk, serieus en gedisciplineerd. De klasse droop ervan af.’

Gerichter trainen

Met de komst van Ruud gaat het er een stuk professioneler aan toe. ‘Toen we Ruud als trainer kregen werd het fanatieker. We gingen gerichter trainen. Hij zorgde voor dynamiek in de groep’, zegt Paul Helderman. De 31-jarige Naaldwijker maakte in dat jaar deel uit van het team dat veel wedstrijden reed. Henk: ‘We hadden dat jaar een aardig ploegje met Steven erbij. Paul reed goed, we hadden Jan van Veen uit Naaldwijk, Wout van Wijk uit Schipluiden, Tom Relou uit Rijswijk en Jan Hilgersom uit Wateringen. Jongens die veel fietsten maar ook goed fietsten.’

In 2005 wordt het juniorenteam van WWV clubkampioen in Hoogezand. Boven, v.l.n.r. ploegleider Erik Kuiper, mécanicien Stefan Steinfoort, Martijn Stougje, Wilco Zuijderwijk, Thomas Berkhout, ploegleider Matthijs Deelen, soigneur Ron Voogt, Tom Leezer, ploegleider Ruud Verhagen en - excuus - onbekend. Onder, v.l.n.r. mécanicien John Zwinkels, Dick Junior Post, Tom Lerou, Malaya van Ruitenbeek, Roy de Visser, Manman van Ruitenbeek en Steven Kruijswijk.

Vol in de aanval

Maar niet één van de ploeg reed zo hard als die ene ‘rustige gozer’. ‘Steven was buitengewoon fanatiek’, zegt Paul. ‘Hij was toen een heel goeie renner, maar er waren er die meer wonnen dan Steven. Hij kon heel chagrijnig zijn als het een dag niet lukte. Vanaf de start ging hij vaak vol in de aanval. Het maakte niet uit wat voor koers het was. Dan had hij de hele dag voorop gereden maar won hij niet, omdat hij in de finale niets meer over had. Maar dat was gewoon zijn stijl, hij wilde altijd aanvallen.’

Ronde van Maasdijk

Henk: ‘Ja, als het niet liep kon hij erg geïrriteerd zijn. Vooral zijn gedrevenheid is me nog bijgebleven. Hij heeft ook een paar criteriums in het Westland gereden. Ik kan me nog de ronde van Maasdijk herinneren. Daar ging hij verschrikkelijk tekeer. Hij was anders dan de andere jongens. Met die gasten maakte je nog weleens gekke dingen mee. Met Steven niet, die was toen al alleen op het fietsen gericht. Altijd trainen, hij reed toen al op trainingsschema’s. We plaagden hem weleens, dat hij lui was bijvoorbeeld. Steven had geen bijbaantje zoals wij. En hij woonde vlakbij de Bavaria brouwerij. Dan was het al gauw: “Maar Bavaria, dat is toch geen bier?” Hij kon er wel om lachen, hij was snel gewend in het Westland.’

Mécanicien

In dat jaar was onze eigen Rik Middendorp mécanicien van het juniorenteam. ‘Hij was een van de beteren van zijn generatie. Maar erbovenuit steken deed Steven nog niet’, herinnert hij zich. Rik maakte Steven regelmatig mee toen hij in de auto achter de koers aanreed. ‘Hij was rustig, maar hij stond in de koers zijn mannetje. Hij liet zich niet zomaar zijn plekje afpakken. Met zijn maatje Pim de Beer was hij uit Brabant gekomen. Die twee waren het meest fanatiek.’

Fanatiek was Steven ook in het onderhoud. Rik: ‘Er was één fiets waar ik nooit iets aan hoefde te doen en waar ook nooit iets aan mankeerde: die van Steven. Zijn materiaal was altijd netjes in orde. Hij had mooie spullen, altijd een goed paar reservewielen. Geen idee wie dat onderhoud voor hem deed.’ Belgische fietsenmakers bijvoorbeeld, weet Paul nog. ‘Zijn fiets is nog een keer op weg naar de koers met drager en al op de snelweg beland. Vlak voor de start had de lokale Belgische fietsenmaker de fiets weer in orde. Vervolgens reed hij gewoon nog podium!’

Daar kon Steven Kruijswijk in 2005 alleen nog maar van dromen: de Bianchi Oltre XR4 teamfiets van Jumbo-Visma!

Raboploeg

Steven zal vier jaar lang lid blijven van WWV, al maakt hij in 2006 als belofte de overstap naar Van Vliet-EBH Advocaten. Vanaf 2007 begint zijn profcarrière echt, als hij lid wordt van de Raboploeg. Voor Henk en Paul gaat de intensiteit al snel omlaag na de juniorentijd. Henk: ‘lk reed die jaren af en toe top 10 maar ik was niet zo goed als de andere jongens. Ik was niet iemand voor de grote koersen, ik moest het van de criteriums hebben.’ Paul: ‘Ik kon in alle koersen meekomen maar ik was nergens uitzonderlijk in. Ik zat er altijd wel bij, maar kort rijden werd lastiger.’

Wielrennen op het tweede plan

Henk is nu leraar geschiedenis aan de Melanchthon scholengemeenschap in Berkel en Rodenrijs. Paul is online marketeer bij BBB Cycling. Daarmee staat het fietsen op het tweede plan, al komt de Specialized Allez Sprint bij Henk en de Canyon Ultimate SLX bij Paul nog regelmatig uit de schuur. Allebei bij de A-trimmers in het team van de Westlandbeulen. Paul, met nog één keer een Westlands plaagstootje richting z’n vroegere maatje: ‘Ik denk dat Steven op dit moment vrij aardig mee zou kunnen komen bij ons in de ploeg...’

De Westlandbeulen bovenop de Côte de Stockeu in de Ardennen, bij het standbeeld van Eddy Merckx. Boven v.l.n.r. Paul Helderman, Gerben Vreugdenhil, Martijn Stougje en Henk Bom. Onder v.l.n.r. Marvin van Spronsen, Roy Olierook en Dennis Meyer.

De voorspelling voor zondag? Paul: ‘Zaterdag dacht ik: als alles meezit kan hij Parijs halen in het geel. Na gisteren denk ik dat het lastig wordt. Maar als Steven het podium haalt zou dat al uniek zijn.’ Henk: ‘Er komen nog een paar lange beklimmingen aan in de Alpen. Dat kan Steven wel. Het zou goed moeten komen.’

Met dank aan Wielersportarchief Koos van Winden